يادمان باشد اگر شاخه گلي را چيديم

                      وقت پر پر شدنش سوز و نوايي نکنيم...

يادمان باشد ســـر سجاده عشــــــق

                       جز براي دل محبوب دعايي نکنيم...

يادمان باشد از امروز خطايي نکنيم

         گرچه در خود شکستيم صدايي نکنيم...

 يادمان باشد اگـر خاطرمان تنها ماند

                 طلب عشق ز هر بي سر و پايي نکنيم.

*من در این دهکده عشق تو را می خوانم* 
                               

 *وز پس آیینه ها نام تو را می بینم*

                                                 *در دلم عشق تو را می کارم*
                                    

                                                 *در سرم بوی تو را می فهمم*

  *در نگاهم خم ابروی تو را می نگرم*
                                                         

   *در گلویم بغض تو را می شکنم*

*من در این دهکده عشق تو را می خوانم ...*

خلوت انس تو آشوب غزلهای من است

نام تو واژه محبوب غزلهای من است

بر زلیخای دلم چنگ زنم یوسف وار

تا که تصویر تو یعقوب غزلهای من است

بار معنایی هر عاطفه در شعر تویی

این همان خاصیت خوب غزلهای من است

می رسم باتو به یک همهمه در خلوت خویش

تا به آن شهر که مطلوب غزلهای من است

تو گل سر سبد باغ تمنای منی

چهره ات چهر ه خوب غزلهای من است

گر چه از درد حوصله پر شد اما

تا ابد صبر تو ایوب غزلهای من است

کاش يا رب آشنايي ها نبود

يا که دنبالش جدايي ها نبود

                         خداوندا چه سخت است اين جدايي

                        چه تلخ است اين شراب بي وفايي

جدايي، بي وفايي، رنج و دوري                               

همه باشد گناه آشنايي   

گمان نبود که باشد غمی فراتر از این           

 دو چشم خسته ز دیدن دو دل جداتر از این

من دوباره به یاد نگاهت افتادم              

 نگاه توست به چشمانم آشنا تر از این

نگو که دوست نداری حضور قلبم را        

  نکن وجود مرا خوب من فنا تر از این

بمان و ماندن خورشید را میسر کن         

بخوان تو نام مرا خوبتر, رساتر از این.